Bölümü metin olarak oku
1. İki davetiye
Sayfa 1
TESLİMAT DEFTERİ 5
Sahibi: Guni
SAKİN.
4 numaralı defter, terliğimin içinde uyuyan Kırıntı'yla bitti. Bu pembe, pastaların üstündeki krema gibi, onda da dükkânın mührü var.
İlk sayfaya tek bir kelime yazdım. Hulita ona bakmak istemedi: onu tersten okudu.
“Sakin” diye yazan kişi, başına ne geleceğini bilmeyendir. —H.
Sayfa 2
BÖLÜM 1
İki davetiye
Dün, 16 Cuma, benim doğum günümdü. Evde kutladım, annemle. Limonlu kek vardı, bir de iki fincan. Kimse şarkı söylemedi. Mükemmeldi.
Güzelce not edebilmek için bir alet icat ettim.
1 olan bir doğum günü, doğum günü değildir. İkindi çayıdır. —H.
Sayfa 3
— 21 Çarşamba benim doğum günüm, dedi Hulita. İkisini birlikte kutlayacağımıza söz vermiştik.
— 21'inden sonra, dedim.
— 24 Cumartesi. Saat beşte.
— Saat beşte.
İkimiz de not ettik. Kimse başka bir şey söylemedi. Partinin nasıl olacağını ben zaten biliyordum. Hulita da biliyordu.
Sayfa 4
Benim bildiğim şuydu: Hulita'nın sakin bir akşamüstüne ihtiyacı var. Hep koşuyor, zaman tutuyor, soru soruyor. Tahta köprünün bankında, gürültüsüz bir ikindi çayı ona iyi gelirdi.
Bir sürpriz olacaktı. Hiçbir şey hazırlaması gerekmeyecekti. Sadece gelecekti.
Sayfa 5
Hulita'nın planını ancak ertesi cuma öğrendim. Bu sayfayı o sonradan benim defterime yazdı.
Benim bildiğim şuydu: Guni'nin gerçek bir partiye, müzikli bir partiye ihtiyacı var, kendisi bilmese de. Ona sorarsam hayır der. O yüzden sormuyorum. —H.
Sayfa 6
Öğlen Tonyo bir teslimattan döndü. Bisikletini kapıya bıraktı ve kutusuna oturdu. Ona içinde davetiyeler olan dört mavi zarf verdim.
— Biri senin. Diğerleri Mara'ya, Vera'ya ve Flora'ya. Hulita için bir sürpriz. Ona söyleme.
— Bir sürprizi saklarım, dedi Tonyo.
Zarfları bakmadan çantasına tıktı.
Sayfa 7
Ben yemeğe gittim. O sırada Hulita Tonyo'ya dokuz yeşil zarf verdi. Bunu bana Tonyo cuma günü anlattı.
— Biri senin. Diğerleri Mara'ya, Vera'ya, Flora'ya, Elia'ya, Antonio Bey'e, Zoe'ye, Bruno'ya ve ayakkabıcı kadına. Guni için bir sürpriz. Ona söyleme.
— Bir sürprizi saklarım.
Bu sefer Tonyo iki zarfını da açtı, mavisini ve yeşilini. İkisi de aynı şeyi söylüyordu: 24 CUMARTESİ, SAAT BEŞTE.
Sayfa 8
Öğleden sonra Elia'nın fırınına pasta ısmarlamaya gittim. İçeri girerken mutfak kapısının kapandığını duydum. Yeşil bir tulum gördüm sanki.
Başka bir tulum olduğunu düşündüm.
Benimkiydi. Elia beni mutfaktan dışarı çıkardı. —H.
Sayfa 9
— Küçük bir limonlu pasta, dedim Elia'ya. Üstünde hiçbir şey olmasın. 24 Cumartesi, saat beşte, tahta köprünün bankında. Hulita için bir sürpriz.
Elia bir kâğıda not etti. Sonra sipariş tahtasına baktı. Orada ters çevrilmiş başka bir kâğıt vardı.
— 24 Cumartesi saat beşte mi? O saatte zaten başka bir pastam var. Başka bir yere.
— Kimin?
— Sır. Seninki gibi.
Sayfa 10
Başka birinin olduğunu düşündüm. Ekim'de çok kişinin doğum günü olur.
— Sırrını saklarım, dedi Elia. Öbür müşterinin de sırrını. Ama benim bir fırınım ve iki elim var. Cumartesi saat beşte iki elim tek bir yere gidiyor.
— Peki ya öbür pasta?
— Onu, pastaları ısmarlayan sizler kararlaştıracaksınız. Ben pasta yaparım. Parti yapmam.
Not ettim: “Elia: bir fırın, iki el, tek yer”.
Elia bunu bana ertesi gün söyledi. Ben de “sizler”i anlamadım. —H.
Sayfa 11
Akşama doğru dükkânda Tonyo çantasını tezgâha boşalttı. Zarfları renklerine göre dizdi: yeşiller bir yana, maviler öbür yana. Sonra yeniden saydı.
— Guni, Hulita'yla partiyi konuştun mu?
— Hayır. Sürpriz.
— Hı hı, dedi Tonyo. ŞİMŞEK'te iki adresli bir paket dükkândan çıkmaz.
— Hangi iki adres?
— Bunu sana söyleyemem. Benden istediler.
Sayfa 12
Tonyo her renkten bir davetiyeyi çantasının cebine koydu.
— Bu ikisi benim, dedi. Diğerlerini pazartesi dağıtırım.
O sırada Mara üstteki raftan 5 numaralı paketin kutusunu indirdi, hepsi gibi. İçinde tahtadan bir şey çat dedi.
— Elia beşte geliyor, dedi. Sonunda.
Cebinde iki zarf. İkisi de ötekinden habersiz. Zarfları diyorum. —H.