خواندن فصل بهصورت متن
6. آنچه سپیدهدم برمیگردد
صفحه 63
آنچه سپیدهدم برمیگردد
ورا به خانههایمان زنگ زد، و به الیا هم، و همهچیز را تعریف کرد. بعد سرزنشمان کرد: شب، روی پل باریک و بدون یک آدم بزرگ، دیگر هرگز. بعد با ون خودش ما را برگرداند، و این بار خولیتا مستقیم به آب نگاه کرد. نخوابیدیم. خب، کمی خوابیدیم، روی پلهٔ مغازه، در حالی که منتظر مارا بودیم.
دیگر داشت سپیده میزد. تونیو با دوچرخه رسید، و مادرم از پنجرهٔ روبهرو مواظب ما بود. خولیتا میخواست خودش همهچیز را به مارا بگوید. من گفتم باشد، چون به همهچیز میگویم باشد، ولی این بار واقعاً از ته دل میگفتم.
صفحه 64
خورشید درآمد، و بستهها از آسمان پروازکنان رسیدند: یکی، دو تا، ده تا، نوزده تا.
یکی پشت دیگری، مثل مرغابیها، از صندوق پست وارد شدند.
همان نوزده تایی بودند که مارا با خودش برده بود، و همه برگشته بودند. از بیست بستهٔ قفسه، فقط مال ما کم بود.
صفحه 65
مارا بستههای روی قفسه را شمرد: نوزده تا. دنبال شمارهٔ ۱ گشت و به ما نگاه کرد.
خولیتا همهچیز را از اول برایش تعریف کرد: قانون، دیوار، بافتنی، دوچرخه و پل باریک. من دفترم را به عنوان مدرک به او دادم، و خولیتا برچسب امضاشده را.
مارا با صدای بلند خواند: «حرفهای در کار سگها.» و من مثل مُهر قرمز شدم.
صفحه 66
مارا گفت: «شما به قفسه دست زدید.»
خولیتا گفت: «بله.»
«همان یک قانون.»
من گفتم: «بله.»
مارا مدت زیادی ساکت ماند، تا اینکه تونیو به حرف آمد:
«من بچهاژدها را در سبدم بردم، پس مرا هم تنبیه کنید.»
مارا بالاخره گفت: «تنبیه. همهٔ شنبهها. همینجا، ساعت ده.»
گاس از بیرون
گاس از درون
صفحه 67
مارا به برچسبی که با رنگ سبز امضا شده بود نگاه کرد.
گفت: «سی و هفت بار. سی و هفت بار سعی کردم آن را برسانم، و هیچکس «گرم نگه دارید» را جدی نگرفت. همیشه خوب میپوشاندیمش تا سرد نشود، ولی هیچکس واقعاً گرمش نکرده بود.»
گفتم: «من تازهواردم. همهچیز را میخوانم.»
مارا نزدیک بود بخندد، ولی بعد اسم فرستنده را دید و دیگر نزدیک نبود بخندد.
روی دیوار مغازه عکسی از دو جادوگر جوان هست. یکی ماراست، و روی صورت آن یکی یک استیکر چسبیده.
صفحه 68
مارا یک چهارپایهٔ سوم آورد و کنار پیشخوان گذاشت. نشستم. برای من هم جا بود.
تونیو جلوی در ایستاد.
گفت: «برقآسا سریع میرساند. شما غیرممکن را میرسانید. این دو یکی نیستند.»
بیعجله رفت، ولی دوباره سرک کشید.
فکر کنم یک چهارپایهٔ چهارم میخواهد.
صفحه 69
مارا نان و میوه و سه بشقاب گذاشت.
خولیتا از من پرسید: «تولدت کی است؟»
«شانزدهم اکتبر.»
«مال من، بیست و یکم! میتوانیم با هم جشن بگیریم.»
گفتم: «با دو اسم روی کیک.»
صفحه 70
شنبهٔ بعد، بعد از تنبیه، رفتیم دنبال ریزه تا او را به گردش ببریم.
اول صدای پنجههایش را شنیدیم، و بعد دیدیمش: داشت درست مثل من در حیاط میدوید.
پریدم تا به او سلام کنم و ریزه هم پرید. و سه ثانیهٔ کامل دیگر به زمین نرسید.
صفحه 71
نقشهٔ صفحهٔ ۲ را درست کردهام:
چطور دوست پیدا کنیم:
از خیابان رد شدن.
و هیچوقت نگو که در کاری حرفهای هستی.
صفحه 72
امشب، موقع بستن مغازه، یکی از بستههای برگشتی تکان خورد: شمارهٔ ۲.
و بیرون باران داشت شروع میشد.
پیشبینی هوا را نگاه کردم. طوفان در راه است. —خ.
(بهزودی)