ورود
☰ فهرست
نمایش با پروژکتور
FAفارسیاندازه Mسطح متوسط · از 9 سال
خواندن فصل به‌صورت متن

3. آن بینی را دنبال کن

صفحه 28

آن بینی را دنبال کن

پله‌ها را سه پله سه پله پایین رفتیم. خب، خولیتا سه پله سه پله پایین رفت، و من یک پله یک پله، ولی خیلی تند. بعد همه را روی یک نقشه کشیدم.

صفحه 29

در بازار، بچه‌اژدها از زیر یک بساط پرتقال‌فروشی رد شد.

من از رویش رد شدم.

پرتقال‌ها موافق نبودند.

صفحه 30

او را خیلی جدی جلوی آینهٔ کفش‌فروشی پیدا کردیم. داخل آینه یک اژدهای دیگر بود.

بچه‌اژدها برایش زبان درآورد، و آن یکی هم. یک پنجه‌اش را بالا برد، و آن یکی هم.

به او گفتم: «بالاخره یکی پیدا شد که از تو تقلید کند.»

صفحه 31

یک کبوتر روی پیاده‌رو نشست. بچه‌اژدها دربارهٔ کبوترها نظر خاصی داشت.

بال‌هایش را باز کرد و پرید.

و فهمید که هنوز به درد پرواز نمی‌خورند.

صفحه 32

داخل یک سبد فرود آمد.

سبد یک دوچرخه.

دوچرخهٔ تونیو.

تونیو گفت: «این یک اژدهاست؟!»

صفحه 33

خولیتا گفت: «یک بسته است.»
من گفتم: «با دندان.» کمکی نکرد.

تونیو دفترچهٔ برق‌آسایش را درآورد و با عجله چیزی نوشت.
«مارا مثل همیشه سپیده‌دم برمی‌گردد، نه؟ دیدم که با کیسه‌اش بیرون رفت. و برق‌آسا خبرها را در ده دقیقه می‌رساند.»

و رکاب زد، با بچه‌اژدها در سبد: مدرک را با خودش می‌برد تا به همهٔ محله نشانش بدهد. پشت سر ما، کسی داد می‌زد: «بچه‌ها! صبر کنید!»

صفحه 34

تندتر از همیشه دویدم، و بعد خودم را روی زمین انداختم، چون دیگر نمی‌توانستم. و بچه‌اژدها، که از من تقلید می‌کرد، خودش را از سبد پایین انداخت.

ولی دوچرخه نایستاد.

صفحه 35

کسی که داد می‌زد الیا بود. بچه‌اژدها روی چیزی نرم و آبی افتاد: پارچهٔ الیا. الیا داشت با جعبهٔ دراز نانش، که خالی بود، از پخش نان برمی‌گشت. جعبه را ول کرد و پارچه را درست به موقع میان دو دستش کشید.

الیا گفت: «یک بسته از دستتان افتاد.»

صفحه 36

تونیو آن طرف میدان ماند، بدون اینکه نزدیک بیاید.
داد زد: «تا سپیده‌دم همهٔ محله خبردار می‌شوند!»

بعد رفت، ولی آهسته. برای اولین بار، برق‌آسا عجله نداشت.

حالا دو مشکل داریم: خورشید و تونیو.

صفحه 37

بعدازظهر را در نانوایی الیا گذراندیم و فکر کردیم چطور می‌شود وارد خانه‌ای شد که در ندارد، و دیگر داشت شب می‌شد. بچه‌اژدها بینی‌اش را از زیر پارچه بیرون آورد و دوباره هوا را بو کشید. بعد به طرف کانال کشید، مثل سگی که فقط یک راه را بلد است. الیا تا آن‌جا با ما آمد.

به کنارهٔ کانال رسیدیم، و بو از آن طرف می‌آمد، درست از خیابان کانال.

پل بزرگ بالا بود، چون هر شب بالایش می‌برند تا قایق‌ها رد شوند. آن یکی، پل جاده، فقط برای ماشین و دوچرخه است: پیاده رفتن از آن ممنوع است، و الیا ماشین نداشت.

صفحه 38

فقط پل باریک مانده بود: یک تختهٔ دراز و باریک، با دو نردهٔ نازک و کلی آب زیرش.

رنگ خولیتا پرید.

از پل‌های باریک خوشم نمی‌آید.

اولین بار بود که چیزی را با رنگ سبز آهسته می‌نوشت.