Zaloguj się
☰ Spis treści
Pokaż na ekranie
PLPolskiRozmiar MPoziom średni · 9+
Przeczytaj rozdział jako tekst

2. Wszystko po mnie powtarza

Strona 15

ROZDZIAŁ 2

Wszystko po mnie powtarza

Najpierw wyszedł nos, potem dwa rogi, a potem cała reszta.

Był zielony, okrągły i mały. To był smok.

TO BYŁ SMOK, GUNI.

Już to napisałem.

Strona 16

Smoczątko popatrzyło na mnie. Kiedy podniosłem rękę, żeby pomachać, ono podniosło łapkę.

Kiedy przechyliłem głowę, ono też ją przechyliło.

— Naśladuje cię — powiedziała Julita.

— Mam fana — powiedziałem.

Strona 17

Ja kichnąłem normalnie, ale ono kichnęło płomyczkiem, który przypalił róg etykiety. Potem zjadło ten przypalony róg.

Ta paczka gryzie.

Strona 18

Z piekarni wyszła Elia z tacą chleba.
— Dzień dobry… A to co?

— Paczka — powiedziała Julita.
— Paczka z zębami — powiedziałem.

Smoczątko powąchało chleb i dmuchnęło. Chleb zrobił się złoty, a ono zjadło go jednym kęsem.

— Z wbudowanym tosterem! — powiedziała Elia i dała mu jeszcze kawałek.

Strona 19

Nie rozumiałem, w czym problem, więc Julita narysowała mi to w moim zeszycie. Znowu bez pytania o pozwolenie.

Strona 20

Plan A: włożyć je z powrotem do jajka.

Plan A: odrzucony.

Plan B: schować je u mnie w domu, a w tym czasie coś wymyślić. Mój dom jest pełen pudeł, a do pudeł nikt nie zagląda.

Strona 21

Poszliśmy do mnie. Ja szedłem z przodu, a smoczątko z tyłu, chodząc dokładnie tak jak ja.

Trudno pozostać niezauważonym, kiedy ktoś naśladuje twój sposób chodzenia.

Strona 22

Mój dom to wciąż labirynt z pudeł.

Mama zawołała z kuchni:
— Guni? Przyprowadziłeś kogoś?

— Przyjaciółkę! — powiedziałem. Dopiero kiedy to powiedziałem, zdałem sobie sprawę, że to prawda.

DWIE przyjaciółki.

Strona 23

Schowaliśmy smoczątko w pudle KUCHNIA, które było już puste. Pudło zaczęło chodzić.

— Czemu pachnie grzankami? — zapytała mama od drzwi.

— Robię grzanki! — powiedziałem.

Nie mamy tostera.

Strona 24

Usiadłem na pudle, żeby przestało chodzić, ale pudło zrobiło HYK! i wypuściło chmurę dymu. Mama chciała, żebyśmy otworzyli okno i wywietrzyli zapach, więc je otworzyliśmy.

Błąd.

Strona 25

Przy otwartym oknie Julita oglądała etykietę przez lupę.
— Jest napisane „Trzymać w cieple”, ale po co? Paczce nie jest zimno.

— Może R. zależało na tym, żeby się wykluło — powiedziałem. — Może nie chodziło o wysłanie jajka, tylko smoka.

Julita popatrzyła na mnie w nowy sposób: tak, jakbym powiedział coś ciekawego.

Punkt 2 zaliczony. Nie przyzwyczajaj się.

Strona 26

Smoczątko podniosło nos i powąchało powietrze, które wpadało przez okno: raz, drugi.

Tym razem to nie mnie naśladowało.

Strona 27

— UCIEKA! — krzyknęła Julita, pokazując drzwi mieszkania, które zostawiłem otwarte.

— Nie — odpowiedziałem. — Ono wie, dokąd idzie.